محققان متالورژي کيفيت نامطلوب ميخ پرچ‌ها را در برخي از قسمت‌هاي تايتانيك عامل غرق شدن سريع آن اعلام كردند

نزديک به يک قرن پس از فاجعه غرق شدن کشتي غول پيکر "تايتانيک" که در آن  1500 نفر جان خود را از دست دادند، محققان متالورژي موفق به کشف اين مسئله شدند که کيفيت نامطلوب ميخ پرچ‌ها در برخي از قسمت‌هاي اين کشتي، غرق شدن آن را سرعت بخشيده است. به گزارش آسوشيتدپرس از نيويورک، دو کارشناس متالورژي به نام‌هاي "تيموتي فوکي" (Timothy Foecke) و "جنيفر هوپر" (Jennifer Hooper) در تحقيقات خود اعلام کردند:

 

 استفاده از ميخ پرچ‌هاي با کيفيت بالا و مقاوم‌تر در بدنه کشتي مي‌توانسته است غرق شدن آن را به تاخير بيندازد و تعداد بيشتري از مسافرين نجات پيدا کنند.

تايتانيک که آن را غرق نشدني ارزيابي کرده بودند، در پانزدهم آوريل 1912 دو ساعت و نيم پس از برخورد به قطعه يخي عظيم در آب‌هاي کانادا در اقيانوس اطلس غرق شد.

به گفته تيموتي فوکي و جنيفر هوپر، شرکت انگليسي  هرالد اند وولف Harland and Wolff که کار ساخت اين کشتي را بر عهده داشت براي اتصال قسمت‌هاي عقب و جلوي کشتي که معمولا کمتر آسيب پذير هستند از ميخ پرچ‌هاي با کيفيت نامناسب استفاده کردند.

اين دو محقق مي‌گويند با برخورد کوه يخ به قسمت جلوي کشتي، شش قسمت از آن به زير آب رفت

و اگر ميخ پرچ‌ها محکم‌تر بودند، اين احتمال وجود داشت که تنها پنج قسمت از بدنه کشتي به زير آب برود و کشتي مدت طولاني‌تري به حالت شناور باقي بماند و بتوان تعداد بيشتري از مسافرين را نجات داد

و حتي اگر چهار قسمت از بدنه کشتي به زير آب مي‌رفت اين احتمال وجود داشت که بتوان کشتي را تا بندر هاليفاکس رساند.