طراحی,رایگان,طراحی رایگان,طراحی سایت,فلش

اقبال محمدي در گفت‌وگو با ايلنا با بيان اينكه مردم در مناطق آلوده به مين مجبور به تردد هستند، گفت: سالانه حدود 200 نفر در 5استان غربي كشور كه آلوده به مين هستند جان خود را از دست داده يا مجروح مي‌شوند. وي اظهار كرد: در مناطق جنگي غرب كشور بالغ بر 3ميليون هكتار زمين آلوده به مين وجود دارد و در حدود 5ميليون نفر در اين مناطق به وسيله مين تهديد مي‌شوند.

نماينده مريوان و سروآباد ابراز كرد: درحالي كه قيمت هر مين يك دلار است براي خنثي كردن هر مين حدود هزار دلار هزينه مي‌شود.

نماينده مريوان و سروآباد هزينه هر هكتار مين‌روبي را بالغ بر يك ميليارد تومان عنوان و تصريح كرد: علاوه بر اعتباري كه براي پاكسازي زمين‌هاي آلوده به مين در كشور بايد صرف شود، 40 سال نيز وقت لازم است كه پاكسازي صورت گيرد و اين در حالي است كه پاكسازي صورت گرفته نيز صد در صد نبوده و از ضريب اطمينان 80درصد برخوردار خواهد بود.

وي با بيان اينكه علاوه بر تلفات انساني، سالانه تعداد بي‌شماري از دام‌هاي اهالي اين مناطق بر اثر مين كشته مي‌شوند، خاطرنشان كرد: اگر فرصت‌هاي از دست رفته يا عمر ساكنان اين منطقه را براساس فرمول عمر متوسط ايرانيان كه 65 سال است در تعداد كشته‌هاي هر ساله (200 نفر) ضرب كنيم، مي‌توانيم به يكي از شاخص‌هاي منفي توسعه‌نيافتگي در كشور پي ببريم.

محمدي با بيان اينكه كردستان استاني است كه در رابطه با مين مشكلات مضاعفي دارد، تاكيد كرد: جنگ داخلي و 8سال دفاع مقدس باعث شده است كه انبوهي از پايگاه‌هاي آلوده به مين در اين استان به‌وجود بيايد كه اين پايگاه‌ها نه مين‌روبي شده‌ا‌ند و نه مين‌كوبي.

وي ضمن تشكر از ستاد پاكسازي مين از اين ستاد درخواست كرد كه علاوه بر تهيه نقشه مناطق آلوده به مين به تفكيك پايگاه‌هاي موجود در استان‌ها و شهرستان‌هاي مختلف با ارائه گزارش عملكرد، ميزان پيشرفت فيزيكي مين‌كوبي و مين‌روبي را به اطلاع مردم يا حداقل نمايندگان مجلس برسانند.

نماينده مريوان و سروآباد  همچنين از نهادهايي مانند بهزيستي، كميته امداد و بنياد شهيد و امور ايثارگران خواست با فرهنگ‌سازي‌ و ارائه آموزش‌ها به‌خصوص به كودكان و دانش‌آموزان سطوح ابتدايي و راهنمايي با ارائه وسايل كمك آموزشي مثل اسباب بازي و پازل نسبت به آگاه‌سازي‌ مردم در رابطه با خطرهاي مين اقدام كنند.

محمدي در پايان خواستار توجه جدي به حادثه‌ديدگان از مين شد و اضافه كرد: بايد مصدومان و مجروحان مين در كوتاه‌ترين زمان ممكن تعيين تكليف شوند.

وي با بيان اينكه اين حادثه ديدگان بي‌گناه هستند و تنها گناه آنها مجروح‌شدن به وسيله مين است، عنوان كرد: اين افراد نبايد طي ساليان متمادي در گير‌ودار بوروكراسي اداري قرار گيرند و تعيين تكليف نشوند.

پاكسازي مناطق آلوده طي 2 سال آينده

از سوي ديگر رئيس مركز مين‌زدايي كشور، از پاكسازي مناطق آلوده به مين باقيمانده در مرزهاي كشور طي دو سال آينده خبر داد.

اميرحسين سعيدي در نشست خبري كه به مناسبت 4آوريل روز جهاني آگاه‌سازي از خطرات مين برگزار شد، اظهار كرد: ابتداي سال 84 يك ميليون و 28 هزار هكتار زمين آلوده به مين در كشور اعلام شده بود كه تاكنون حدود 930‌هزار هكتار آن شناسايي، پاكسازي، بازنگري و تحويل شده است و زمين‌هاي باقيمانده در خوزستان، ايلام و كرمانشاه نيز شناسايي شده‌اند و در برنامه‌اي 2ساله پاكسازي خواهند شد.

وي گفت: فعاليت‌هاي مركز مين‌زدايي در 4محور عمده است؛ محور اول پاكسازي ميادين مين و ايمن‌سازي آنها و نيز نظارت بر كار پاكسازي كيفي و دقيق است و محور دوم آموزش نيروهاي پاكساز و تجهيز شركت‌هاي فعال در اين زمينه است كه در حال حاضر 50 شركت در اين زمينه وجود دارد. محورهاي بعدي فعاليت اين مركز تامين تجهيزات دستي و مكانيزه‌ مين‌زدايي و نيز انهدام مين‌ها و گلوله‌هاي كشف شده است.

سعيدي در پايان تاكيد كرد: از جمله اقدامات موفق مركز مين‌زدايي كشور قراردادهايي بوده است كه با سازمان بيمه‌ نيروهاي مسلح امضا شده و بدين ترتيب تاكنون تمام مصدومان نيروهاي مسلح تحت پوشش اين بيمه قرار داده شده‌اند.

در ادامه‌ اين نشست، پيتر جي اشتوكر نماينده‌ كميته‌ بين‌المللي صليب سرخ ضمن تشكر و قدرداني از تلاش‌هاي ايران در زمينه پاكسازي ميادين مين، اظهار كرد: كنوانسيون منع استفاده از مين از سال 1997 يعني از زمان تشكيل، موفقيت‌هاي قابل توجهي داشته است و تاكنون 156 كشور به اين كنوانسيون ملحق شده‌اند.

وي ابراز كرد: يك اصل مهم اين است كه درد و رنجي كه در نتيجه درگيري‌هاي مسلحانه امروز بروز مي‌كند، آن‌قدر بزرگ هستند كه نبايد اجازه داد با استفاده از سلاح‌هايي مانند مين، اين درد و رنج تا سال‌ها بعد از جنگ نيز ادامه پيدا كند.

اين اصل كم كم به‌صورت يك قانون در دنيا درآمد. در حال حاضر از تمامي كشورها انتظار مي‌رود كه براي جلوگيري از استفاده از چنين سلاح‌هايي تلاش كنند و مسئوليت مواد منفجره‌ باقيمانده از جنگ را به‌عهده بگيرند.